The Turkish Times

ç?ar?amba günü ö?leden sonra bir arkada??m Türkiye'nin Londra Büyükelçisi Ünal Ceviköz'ün Türk-?ngiliz ?? Konseyi'nin toplant?s? için ?ngiltere'ye gelen Türk i?adamlar? ve ?ngiliz yat?r?mc?lar için bir resepsiyon verece?ini haber verdi.(vermez olayd?) Apar topar Tottenham'daki ofisten Oxford street civar?ndaki büyükelçilik konutuna yeti?ebilmek için yola koyuldum. (gitmez olaydım) Resepsiyona en erken varanlardan birisiydim.(varmaz olaydım) İçeri girer girmez başta Suzan Sabancının da aralarında bulunduğu az sayıdaki davetlinin bakışlarının kapıya yöneldiğini farkettim. (benden başka dört göz yoktu doğru ama..) Sonra bir köşeye çekilip konukların ve bu arada Dışişleri Bakanı Ahmet Davutoğlu'nun gelmesini beklemeye başladım. Bir süre sonra, kalabalıklaşan salonda önümden gelip geçenlerin, garip bir biçimde, gayrı ihtiyari bana baktıklarını farkettim. Salonda bolca bulunan aynalardan birisi ile karşılaşmam dehşetle gerçeğin farkına varmamı sağladı. Aynadan görünen manzara şuydu; salondaki ağır konukların tamamına yakını siyah-lacivert elbiseleri ile resepsiyona teşrif buyurmuş, ancak benim üzerimde fıstık yeşili sayılabilecek bir kazak bayrak gibi parlıyordu. Üzerimdeki tek koyu nokta altımdaki koyu yeşil gömleğin lacivert kareleriydi. (Bir şiirde 'bana tanrım gözükür yeşil dediğim zaman' gibi bir dize kalmış aklımda)

önce bir süre salonda yeşil gözlü bir bayan aradım; maksadım onun yanında durup, göz rengine uyumlu olsun diye böyle giyindiğimi söylemekti. Sonra daha agresif bir tutum izleyip, davetlileri tek tek dolaşıp 'zevkler ve renkler tartışılmaz' gibi bir kaçış cümlesi ile aslında üzerlerindeki kıyafetlerin hiç hoş durmadığı gibi yorumlarımı iletmeyi düşündüm. O da mantıklı gelmeyince, resepsiyona davetli işadamları arasında Ak Parti'ye yakın işadamlarının yoğunlukta olduğunu duyduğumu, o yüzden yeşil rengi tercih ettiğimi anlatmayı tasarladım.(aslında bu kadar işadamı varken doların rengine atıfta bulunmak da diyebilirdim ama pound'un rengi yeşil değil)

Bir ara birazdan şarkı söyleyeceğimi, ilk şarkı olarakta Yeni Türkü'nün içinde 'içindeymişik, yeşilmişik, sazmışık' sözler geçen şarkısını söyleyeceğimi anlatmak geçti içimden. Omuzumdaki makineyi atabilsem Yeşiller Partisinin mensubu olduğumu söylemekte işe yarayabilirdi. Ya da renk körü olduğumu iddia edip üzerimdeki kazağın renginin ne olduğunu sorabilirdim sağa sola.

Velhasıl, zaten bizimki gibi lokal gazetelerde bu tür ulusal haberlere öteden beri karşı çıkmakta ne denli haklı olduğumu bir kez daha anlamış bulundum. Değilse, ne işim vardı öylesine ciddi bir resepsiyonda üzerimde yeşil kazakla.: Bu 'bak yeşil yeşil* şarkısına da artık ifrit olduğumu belirtmek isterim)